Emekçi; başkasının yararına ücret karşılığı, beden ya da beyin gücünü ve el becerisini kullanan kimsedir. Tarihi süreçte emekçiler, egemenler tarafından sömürülmüş, hakları elinden alınmıştır…
Emekçilerin örgütlenmesi, hak araması, ürettiğinden pay istemesi; egemenleri, emperyalistleri ve işbirlikçilerini huzursuz etmiştir. Örgütlü bir emekçi sınıfı, emperyalizmin, kapitalizmin ve sömürünün önündeki en büyük engeldir. Egemenler, emekçi sınıfın birleşmesini, haklarını almasını önlemek amacıyla kendi güdümlerinde hareket edecek, sarı sendikalar kurdular…
Dünya emekçilerinin örgütlenmesi ve haklarını araması aşamasına nasıl gelindi? Gelin birlikte araştıralım: Batıda 18. yüzyıldan itibaren halk, kendisine ait olan egemenliği tiranların elinden geri aldı. Devlet yönetimini, seçimle işbaşına getirdiği vekillerin eline verdi…
Yönetim güçleri elinden alınan, halkın ve emekçinin sırtından geçinmeye alışmış kesim, sömürü düzenlerini devam ettirmek için çeşitli doktrinler geliştirdiler. Bunlardan; emperyalizm ve kapitalizm doktrinleri, sömürü düzenini acımasızca devam ettirmek için geliştirildi…
Emekçiler, sömürü düzenlerini devam ettiren kapitalistlere karşı örgütlenerek haklarını almak için harekete geçtiler. İşçilerin ilk yürüyüşü 1856 da Melbourne’da inşaat işçileri tarafından gerçekleştirildi.
1 Mayıs 1886 da Dünyada ilk kez, Amerika Birleşik Devletlerinde işçiler, ırk ve cinsiyet ayrımı yapmadan, siyah-beyaz-kadın bir araya geldi. Birlikte ağır çalışma koşullarını protesto etti. Dört gün süren gösterilerde işçilerin direnişi yasal yollarla engellendi…
Dünyanın çeşitli yörelerinde kadın-erkek, değişik ırklara mensup emekçiler haklarını aramak için örgütlenmeye başladı. 14-21 Temmuz 1889 da Paris’te toplanan İkinci Enternasyonal’de “1 Mayıs, Birlik, Mücadele ve Dayanışma” günü kabul edildi. İşçi Bayramı kutlamaları Dünyada 1890 yılında başladı…
Bir Mayıs, Osmanlı İmparatorluğunda ilk kez 1911 yılında kutlandı. Kurtuluş savaşı sırasında 1921 yılında ikinci kez kutlandı. 1923 yılında bayram kabul edildi, bir yıl sonra 1924 yılında yasaklandı.
27 Mayıs 1935 tarihinde Bir Mayıs, işçi bayramı olmaktan çıkarılarak, bahar bayramı olarak kutlanmasına karar verildi. Bu tarihten sonra 1 Mayıs, resmi tatil olarak kabul edildi. Türkiye Cumhuriyetinde işçilerin kitlesel olarak katıldığı 1 Mayıs kutlamaları ancak ilk kez 1975 yılında yapılabildi…
1 Mayıs 1977’de İstanbul Taksim Meydanı‘ndaki kutlamalar, bugün de aydınlanamayan ve kim oldukları saptanamayan emperyalistlerin maşaları kişilerin saldırısı ile kana bulandı. Saldırıda 34 kişi öldü ve 136 kişi yaralandı. Bu tarihten sonra Taksim Meydanı, Bir Mayıs kutlamalarına kapatıldı…
Üretmek, paylaşmak, kardeşçe yaşamak emekçilerin ortak özlemidir. Üretenin emeği ve akıttığı ter kutsaldır. Emekçilerin, kutsal değerini sömürmek isteyenlere karşı koyması, emeğini savunması, örgütlenmesi, birlik olması onun en doğal hakkıdır. “1 Mayıs Emek” bayramı kutlu olsun…